پلن اول:
قریب به ۸ماه مواد اولیه کارخانجات و کالاهای اساسی در گمرکات کشور دپو می شود و وزارت صمت و جهاد کشاورزی و سازمان گمرک هرکدام قصورات و کوتاهی‌ها در ترخیص مایحتاج مردم را گردن هم می‌اندازند. دلار از ۱۶۰۰۰تومان توسط خود دولت تا ۳۰۰۰۰تومان بالابرده می‌شود.

پلن دوم:
کلیه کالاهای اساسی از خوراکی و … دچار گرانی سرسام آور می‌شوند و ارزش پول ملی به طور بی سابقه کاهش پیدا می کند.

پلن سوم:
نارضایتی عمومی به اوج می‌رسد و حکومت در پایین ترین سطح مقبولیت عمومی قرار می‌گیرد.

پلن چهارم:
توجهات به سمت انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گسیل داده می شود و چاره حل مشکلات مردم ایران را در گرو رای آوری “بایدن” آمریکایی معرفی می‌کنند.

پلن پنجم:
همزمان با انتخابات آمریکا، مسئولان دولتی ایران جلساتی جهت ترخیص کالاهای اساسی دپو شده در گمرکات می گیرند و فورا ترخیص کالاها در دستور کار قرار می گیرد و به مرحله عمل می رسد.‌

پلن ششم:
“بایدن” رئیس جمهور آمریکا می شود و همزمان به دلیل ترخیص کالاهای اساسی مردم ایران در گمرکات کشور توسط مسئولان دولتی، گرانی های بی سابقه و تورم سرسام آور اجناس و دلار و سکه و خودرو و… کمی کاهش پیدا می‌کند. درحالیکه عملا هیچ کاهش قیمت واقعی صورت نگرفته است فقط حبابی راکه خودشان در بازار ارز و سکه و قیمت کالاهای اساسی درست کرده بودند را خالی می‌کنند.

پلن هفتم:
رسانه های زنجیره‌ای بر طبق وظایف محوله، اینگونه القامی کنند که کاهش قیمت ها مربوط به حضور “بایدن” بعنوان ریاست جمهور آمریکاست!

پلن آخر:
به مردم القا می کنند سال ۱۴۰۰ باید کسی رییس جمهور ایران باشد که تندرو و چالشی نباشد و بتواند با رییس جمهور آمریکا تعامل سازنده داشته باشد وگرنه دوباره قیمت ها افزایش می یابد!

آیا باز مردم ایران فریب این خواب های دیده شده را می خورند یا عاقلانه، نقشه های شوم غربزدگان را خنثی می‌کنند؟؟؟

 

دکتر صالح ایزدی/تحلیلگر سیاسی